X
تبلیغات
رایانه
برنامهای رایانه ای

سی پی یو یا به عبارتی واحد پردازشگر مركزی در حكم مغز و اداره كننده ی كامپیوتر است و مسئولیت انجام محاسبات ریاضی داخلی كامپیوتر و فرمان دادن به دیگر اجزا را به عهده دارد.
سی پی یو محاسبات داخلی كامپیوتر را به وسیله ی دو عدد ۰ و ۱ ( صفر و یك ) انجام میدهد. كلیه ی قطعات داخل كامپیوتر برای انجام كارها و محاسبات خود نیازمند این قطعه ی كوچك هستند كه این ارتباط را از طریق خطوطی با نامIRQ ( در خواست وقفه ) برقرار میكنند. ساختمان داخلی سی پی یو ها نیز متشكل از ترانزیستور های بسیار ریز است كه به تعداد بسیار زیاد و دقت بسیار بیشتر در كنار هم قرار داده شده اند. برای مثال یك سی پی یو متعلق به كمپانی اینتل با سرعت ۳.۴ گیگا هرتز متشكل از ۱۲۵ میلیون ترانزیستور كنار هم قرار داده شده است كه سایز هر كدام از انها ۹۰ نانو متر معادل ۰.۰۹ میكرون است! رقمهایی اعجاب انگیر كه حاكی از پیچیده و اسیب پذیر بودن ساختار این قطعه دارند...

 
سی پی یو - CPU

از دیگر مشخصات و اصطلاحات این مبحث میتوان به BUS اشاره كرد. واحد پردازشگر مركزی برای ارتباط با دنیای خارج خود میتواند به حجم خاصی اطلاعات را دریافت و یا ارسال كند...این گذرگاه را با نام باس میشناسیم و یكای ان را مگاهرتز می نامیم.
در بررسی سی پی یو ها به اصطلاحی دیگر احتمالا برخورد كرده این با نام Cache ( كش ). كش به حافظه ای بسیار سریع و گران قیمت گفته میشود كه همیشه مقدار كمی از ان در سی پی یو تعبیه میشود...كار كش نگهداری اطلاعاتی برای سی پی یو است كه در هنگام پردازش اطلاعات به انها نیاز سریع دارد.
حافظه ی كش در سه سطح وجود دارد و با حجم های مختلف. سطح اول یا L۱سطح دوم یا L۲و سطح جدید L۳ ...معمولا كش L۱ را بر روی خود سی پی یو قرار میدهند و به همین دلیل ان را INTERNA CACHE می نامند ولی كش L۲ بر روی بورد اصلی (Main Board) تعبیه میشود و ان را EXTERNAL CACHE میخوانند.
مهمترین كمپانی های سازنده ی CPU عبارتند از AMD و Intel كه دو رقیب اصلی و دیرینه هستند و دیگر تولید كننده ها را تقریبآ به كنار زده اند.
در این مقاله سعی شد به صورت بسیار فشرده اطلاعاتی كلی در مورد سی پی یو ارایه شود...اما این مبحث بسیار پیچیده تر است...كسانی كه خواهان اطلاعات ریزتر و دقیق تری هستند به همراز جداول حرفه ای میتوانند تا شماره های بعدی صبر كنند...

 اصطلاحات :

▪ CPU : Central Processor Unite
▪ MHZ : Mega Hertz
▪ GHZ : Giga Hertz
▪ ۳.۴ GHZ = ۳۴۰۰ MHZ
۳۴۰۰ مگاهرتز معادل ۳.۴ گیگاهرتز میباشد...واحد اندازه گیری سرعت كاری CPU

+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 19:3  توسط بهنام آثاری  | 

منبع تغذيه چيست ؟
همانطور كه مي دانيد هر وسيله الکترونيکي بنا به طراحي خاص خود ، به ولتاژو آمپراژ مشخصي جهت راه اندازي و کارکرد نياز دارد . منبع تغذيه دستگاهياست که قادر است از يک ورودي با ولتاژ وآمپراژ ثابت ( بنا به طراحي داخليخود ) ، ولتاژ وآمپراژ مختلفي را توليد نمايد .

منبع تغذيه کامپيوتر چيست ؟
کامپيوتر هاي شخصي نيز مانند هر وسيله الکترونيکي جهت کار به منبع تغذيهخاص خود نياز دارند، منبع تغذيه اي که بتواند ولتاژ هاي مورد نياز بخش هايداخلي يک کامپيوتر را تامين نمايد.
همانطوريکه مي دانيد ولتاژهاي مورد نياز يک PC ، ثابت و شامل +12V , +5V ,+3.3V , +5V/SB , -12V , -5V مي باشد . اما در منبع تغذيه كامپيوترپارامتر متغير ي مانند آمپراژ و بالانس توان خروجي نيز وجود دارد.
در مورد آمپراژ خروجي منبع تغذيه ( که متناسب با توان آن مي باشد ) ميتوان گفت كه منبع تغذيه هاي كامپيوتر بنا به موارد مصرف و سخت افزار هايمتصل به آن داراي توان هاي مختلفي مي باشند به طور مثال در گذشته اي نهچندان دور يک سيستم پنتيوم 4 معمولي جهت کاركرد به منبع تغذيه اي با قدرت200 وات نيازداشت ولي اکنون يک سيستم پنتيوم 4 معمولي به منبع تغذيه اي باقدرت حداقل 300 وات نياز دارد و اين به دليل آن است که مصرف کليه قطعاتسخت افزاري جديدبه طرز چشمگيري افزايش يافته است .
متغير ديگري که درمنابع تغذيه کامپيوتري وجود دارد ، بالانس توان خروجي برروي شاخه هاي خروجي مي باشد.
ساختارداخلي منابع تغذيه کامپيوتري داراي چند ويرايش يا ورژن مختلف ميباشند . ويرايش 1.3 که هم اکنون نيز به اشتباه ، کاربرد دارد در بالانسخروجي خود +5 Vپر قدرت تري به نسبت +12 V دارد حال آنکه اکثر قطعات سختافزاري جديد ، توان مصرفي اصلي خود را ازشاخه +12 V تامين مي نمايند کهتامين آمپراژ موردنيازشاخه +12 V اين قطعات تنها از عهده منابع تغذيه جديدبا ويرايش 2.0 به بالا تر برمي آيد چرا که در بالانس خروجي اين مدل ها ،+12 Vپرقدرت تري به نسبت +5 V وجود دارد و گاها داراي دو يا سه شاخه مجزادر خروجي +12 V خود مي باشند ( DUAL LINE +12V ).

آشنايي با اجزاي داخلي منبع تغذيه :
در اين مقاله سعي شده است که به صورت مختصر و با زبان ساده ، شما رابااجزاء داخلي منبع تغذيه آشنا نماييم. بديهي است که اين ساختار ، همگاني وعمومي نبوده و در حدود 75 % ساختار داخلي منابع تغذيه استاندارد کنوني رادر بر مي گيرد .


Input Capacitor : اين قسمت از دو خازنالکتروليت با ظرفيت متناسب توان منبع تغذيه تشکيل شده است که وظيفه كنترلسطح ولتاژ ورودي در هنگام كاركرد و همچنين ذخيره انرژي مورد نياز مدارسوئيچينگ به هنگام وقفه هاي كوتاه انرژي را بر عهده دارد .

Power Switching : ‌اين بخش از دوترانزيستور قدرت ( MOSFET ) تشکيل شده است که وظيفه كنترل سطح ولتاژ خروجياز طريق زمان روشن و خاموش شدن (سوئيچ) را بر عهده دارد .

Transformer : اين بخش بنا به نوع طراحي، از دو تا سه ترانس ( Switching TR , Drive TR , Stand By TR ) تشکيل شدهاست ، که علاوه بر ايزولاسيون DC وظيفه تغيير سطح ولتاژ را بر عهده دارد.طراحي در اين قسمت بسيار حساس مي باشد زيرا اگر تعداد دور هاي اوليه وثانويه متناسب با طراحي مدار PWM نباشد ، پايداري مدار و ضريب اطميناننيمه هادي و در نهايت کارکرد منبع تغذيه با مشکل اساسي مواجه خواهد شد .

Output Diodes :‌ اين قسمت از ديودهايSHUTKEY , FAST , ZENER تشکيل شده است که وظيفه يکسو سازي ولتاژ خروجي رادر حالات عادي و قطع کامل جريان خروجي در حالات خاص را بر عهده دارد .

Output Filter : اين قسمت ازچند خازن الکتروليت و سلف هاي چند لايه تشکيل شده است ، که وظيفه ذخيرهانرژي در زمان روشن و ارائه آن در زمان خاموشي ترانزيستور را بر عهده دارد.

Heat Sink : اين قسمت ازآلياژهاي مختلف آلومينيوم و مس ساخته مي شود و به واسطه تعبيه شيارهاييبرروي آن جهت عبور جريان هوا ،وظيفه انتقال دما از ترانزيستورهاي سوئيچينگو همچنين ديودهاي SHUTKEY , FAST ، به محيط اطراف را بر عهده دارد .

FAN : اين قسمت علي رقم اينكه معمولااهميتي براي آن ازطرف مصرف كنندگان قائل نمي شوند ، بسيار مهم و حياتي ميباشد ، چرا كه رابطه مستقيمي با راندمان و طول عمر منبع تغذيه دارد . هرچقدر تهويه هواي گرم ازمحيط داخلي منبع تغذيه به فضاي بيروني بهترانجامگيرد كاركرد منبع تغذيه افزايش مي يابد. جديدا توليد كنندگان از فن هاي12cm * 12 در محصولات خود استفاده مي نمايند كه اين مورد باعث تهويه هوايگرماطراف پردازشگر و همچنين بي صدا شدن منبع تغذيه گرديده است .

PCB : برد اصلي منبع تغذيه ميباشد كه كليه قطعات بر روي آن نصب مي شوند. رعايت استانداردهاي مختلف ازجمله آتش سوزي درساخت برد ، باعث افزايش ضريب ايمني كاربر در موارد خاص ميگردد.

IC Controler : اين قسمت پيچيدهترين بخش مدار PWM مي باشد و درسال هاي اخير تغييرات چشمگيري درطراحي اينقسمت به وجود آمده است بطوري که امروزه آي سي هاي جديد چند نوع وظيفهمختلف را برعهده دارند که درنهايت باعث افزايش دقت درکارکرد منبع تغذيهگرديده است . در زير بطور خلاصه به وظايف آي سي هاي جديدي كه در بعضي ازپاورهاي جديد و بخصوص پاور هاي GREEN به كار رفته اشاره شده است :

الف ) کنترل خروجي ؛ که با توليد پالس هاي Puls Whidh Modulation ، فرآيندتغيير پنهاني يک رشته پالس بر اساس تغييرات سيگنال هاي ديگر و اعمالبازخورد ولتاژ و جريان و راه اندازي نرم در کليه خروجي ها را بر عهده دارد.

ب ) شبيه سازي ؛ ازطريق يک شبکه تقسيم مقاومتي ، کسري از ولتاژ خروجي بهآي سي جهت مقايسه با يک ولتاژ مبنا ، منتقل مي شود و در صورت بروز هرگونهتغيير در خروجي دستور DOWN از طريق آي سي صادر مي شود .

ج ) نوسان ساز ؛ که در فرکانس پايه کار مي کند و موج مثلثي جهت استفاده در PWM را توليد مي کند .

د ) راه اندازخروجي ؛ که توان کافي را جهت به کارگيري در مقاصد کم و ميانه ، توليد مي کند .

ه ) ولتاژ مبنا ؛ که ولتاژ پايه را جهت مقايسه خروجي ها و همچنين يک ولتاژ پايدار براي ساير بخش ها توليد مي کند .

و ) مبدل خطا ؛ که عرض پالس DC خروجي را متناسب با سطح ولتاژ ، تنظيم مي نمايد .

ز ) Power Factor Correction ؛ که وظيفه تصحيح هارمونيک هاي فرکانس خروجي و هدايت و کنترل آنها به مدار PWM رابر عهده دارد .

هريک ازقطعات سخت افزاري با چه ولتاژي تغذيه مي شوند؟
مي خواهيم در اين مبحث شما را با نوع ولتاژ مصرفي قطعات سخت افزاري آشناكنيم . در اين مبحث و با توجه به جدول ارائه شده ، شما خواهيد ديد کهچگونه ولتاژ مصرفي پردازشگرهاي پنتيوم 3 که ازشاخه +5 V تغذيه مي شدند درپردازشگرهاي پنتيوم 4 به شاخه +12 V منتقل گرديده است . همين جهش وتغييرنوع توان مصرفي، اکنون نيز به نوعي در پردازشگرهايIntel Prescott وAMD Athlon 64 و نيز ساير قطعات سخت افزاي به وجود آمده است.
در سخت افزارهاي جديدي که امروزه به کار گرفته مي شود توان مصرفي اصلي بهشاخه +12 منتقل گرديده است و شرکت آينده سيما همسو با تغيير تکنولوژي درساختار مصرفي سخت افزارهاي جديد ، اقدام به واردات و توليد پاور هايمتناسب با اين تکنولوژي نموده است.
پاورهاي جديد اين شرکت ، در بالانس شاخه هاي خروجي خود ، توان اصلي را به+12 V هدايت و در دو شاخه خروجي مجزا ( DUAL LINE +12V ) ارائه داده است.در ادامه توجه شما را به نوع ولتاژ مصرفي قطعات سخت افزاري که در جدول 1درج گرديده است ، جلب مي نماييم ؛

EMI) Line Filter ) : اين بخش از دو عنصر القاگر و خازن تشکيل شده است کهوظيفه ممانعت از خروج فركانس هاي اضافي محدوده كاري ( NOISE ) منبع تغذيهبه بيرون ـ حاصل ازسيستم سوئيچينگ ـ و همچنين ممانعت از ورود فركانس هاياضافي ـ حاصل ازدوران موتور هاي الكتريكي و يا سيستم هاي توليد كنندهحرارت ـ به داخل منبع تغذيه را برعهده دارد.




تفاوت پاور هاي 20 پين با پاورهاي 24 پين چيست ؟
همانطور که در مطالب قبلي اشاره گرديده است پاورهاي ويرايش 1.3 از شاخه+12 V ضعيف تري برخوردار و کانکتور خروجي در اين مدل ها داراي 20 پين ميباشد . ولي پاورهاي ويرايش 2.0 که از +12 V پرقدرت تري برخوردار مي باشندداراي کانکتور 24 پين مي باشند. متاسفانه در بازار فروش کامپيوتر بارهاديده شده است که با استفاده از تبديل 20 پين به 24 پين ، جهت راه اندازياينگونه سيستم ها استفاده شده است ، چرا که اکثر کساني که در ايران سيستممونتاژ مي نمايند ، روشن شدن يک سيستم را ملاک سالم بون و راه افتادن آنمي دانند ، حال آنکه دانسته يا ندانسته به اشتباه بزرگي دست زده اند واينگونه سيستم ها دير يا زود با مشکلات بزرگي اعم از کارکرد و يا راندمانبرخورد خواهند نمود . يعني اگر خوش شانس باشند و مشکلاتي مانند از بينرفتن قطعات سخت افزاري براي آنها به وجود نيايد ، قطعاً سرعت پردازش وپارامترهاي وابسته به آن ، که اغلب براي ارتقاي آنها حاضريم مبالغ هنگفتيپرداخت نماييم به طرز چشمگيري کاهش مي يابد .

مطابق بررسي هاي مجله معتبرTHG اکثر افراد حاضرند براي ارتقاي 20 % سرعتپردازنده خود مبالغ زيادي را صرف نمايند حال آنکه عدم توجه به تناسب توانپاور وهمچنين کيفيت پاور خريداري شده ، که حدودا 20 % قيمت يک پردازنده ميباشد آنها را با مشکلات عديده اي روبرو مي کند .
در كشور ما با توجه به محدوديت هاي سخت افزاري كه در مباني واردات و توزيعوجود دارد، اكنون در محدوديت زماني قرار گرفته ايم كه مجبور به ارائهپاورهايي با قابليت استفاده در هر دو حالت 20 پين و 24 پين مي باشيم تابتوايم نياز هر دو طيف متقاضي را در اين پروسه زماني، تامين نماييم. شركتآينده سيما در ابتكاري جديد، اقدام به عرضه پاورهاي 24 پين با قابليتاستفاده در مادربردهاي 20 پين نموده است. در اين سري از پاورها همسو باافزايش توان شاخه +12V از توان شاخه +5V كاسته نشده است ولي اين پاورهاكماكان از يك شاخه در خروجي +12V برخوردار مي باشند و نمي توانند جزو گروهپاورهاي ويرايش 2.0 قرار بگيرند.
توجه شما را به كانكتور خروجي و نوع تبديل 24 پين به 20 پين در عكس شماره جلب مي نماييم.
همچنين در اين مدل ها، سعي شده است تا از كانكتورهاي جديد خروجي، مانندS.ATA و PCI.Express نيز استفاده شود. اما در عين حال توصيه گروه فني شركتآينده سيما، استفاده از پاورهاي ويرايش 2.0 در سخت افزارهاي حرفه اي جديدمي باشد. چرا كه اين سري از قطعات سخت افزاري جديد مصرفي بيش از 18 آمپراز شاخه +12V كه تواني در حدود 200W مي باشد، نياز به حداقل دو شاخه مجزادر خروجي +12V دارد.


چگونه پاور متناسب با توان مصرفي سيستم خود انتخاب نماييم؟
هر يک از قطعات سخت افزاري مقدار توان مصرفي خاص خود را دارند که مي توانبا جمع نمودن مقدار توان ها ، توان مصرفي کلي سيستم خود را محاسبه نماييد.توليدکنندگان پاور در سراسر جهان توصيه مي کنند پاوري را انتخاب نماييد کهحداقل 10% بالا تر از توان حداکثر سيستم شما ، قدرت داشته باشد ! چرا کهراندمان و کارآيي يک پاور در مصرف بالاتر از حداکثر 90% توان واقعي آن دردراز مدت ، به طور چشمگيري کاهش مي يابد و کاربر را با مشکلات عديده ايروبرو مي نمايد.
واحد فني و خدمات پس ازفروش شرکت آينده سيما ( GREEN )طبق تحقيقات گستردهو با همکاري تعدادي از مراکز تحقيقاتي کشور در زمينه الکترونيک وانفورماتيک و همچنين چندين سايت معتبر از جمله Intel و AMDموفق به تعيينحدود توان مصرفي قطعات سخت افزاري گرديده است که شما را به مطالعه دقيق آنو محاسبه توان مصرفي سيستم از روي جداول 2 تا 7 ، دعوت مي نماييم .
+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:59  توسط بهنام آثاری  | 

 

با اینکه توضیح در مورد این سوال ساده به نظر میرسد ولی در واقع توضیح همین اسم ساده در طول سالها با تغییرات فراوانی همراه بوده است.میتوانیم به دو کلمه ی "بازی" به عنوان حالت آن و "ویدئویی" به عنوان وسیله ی آن اشاره کنیم.

توضیح در این قسمت ممکن است کمی مشکل به نظر بیاید ! هر "بازی ویدئویی" یک "بازی کامپیوتری" به حساب نمی آید که اولین دلیل آن به این حقیقت برمیگردد که "بازیهای کامپیوتری" الزاما دارای "ویدئو" و یا همان تصویر نیستند.به عنوان مثال میتوان به بازی صفحه ایی (Board Based Game) با نام Stop Thief در سال 1979 اشاره کرد که برای حالات مختلف بازی از یک مدارمنطقی جهت ایجاد صدا بر روی بورد بازی استفاده میکرده است.این بازی از جهتی میتواند نام "بازی کامپیوتری" را به خود اختصاص دهد ولی به دلیل عدم وجود تصاویر ساخته شده ی مجازی (ویدئو) نمیتوان نام "بازی ویدئویی" را به آن داد !

با اینکه توضیحات در مورد کلمه ی "بازی" متفاوت است ولی میتوان موارد زیر را در اغلب آنها یکسان دانست :

 • مبارزه و درگیری (در برابر یک دشمن و یا یک موقعیت خاص)

• قوانین (برای مشخص کردن اینکه چه کارهایی باید و چه کارهایی نباید در چه زمانهایی انجام شوند)

• قدرتها و قابلیتها (همچون مهارتها، استراتژیها و یا شانس)

• یک ارزش (مثل بردن یا باختن، گرفتن بالاترین امتیاز، یا سریعترین زمان انجام)
 

اغلب موارد بالا در بیشتر بازیها موجود هستند هر چند که شدت تاکید و یا اهمیت آنها در بازیها متفاوت میباشند.
بیشتر بازیهای ویدئویی، بازیهایی هستند که در آنها بازیباز در مقابل یک دشمن که توسط کامپیوتر هدایت و کنترل میشود قرار گرفته است.با توجه به سرعت بالای محاسبات یک کامپیوتر، بیشتر بازیها طوری طراحی میشوند که نیاز فرد به تصمیم گیری سریع و درست در زمان مناسب را افزایش دهند (مثل بازیهای ورزشی همچون فوتبال و یا بازیهای مبارزه ایی با هوش مصنوعی پیچیده که بازیباز نیاز به مقابله با دشمن را به روشهای هوشمند در خود حس میکند).

اکشن سریع برای برخی از بازیبازها به قدری مهم است که این افراد بازیهای ویدئویی آرام همچون Riven (در سال 1997) و یا Rhem (در سال 2002) را بهمراه بازیهایی همچون سریهای Ultima و یا Zork ، اصلا بازی به حساب نمی آورند !

موضوع بعدی، درک کامپیوتر به عنوان یک بازیباز دیگر است.کیث فنشتاین (Keith Feinstein) ، صاحب موزه ی بازیهای ویدئویی VideoTopia نظریه ایی را در مورد بازیها دارد که انجام بازیهای کامپیوتری نیاز به عنصر احساسات برای کنار آمدن با خود بازی دارد، این احساسات میتواند عاطفی و یا رقابتی (مثل رقابت با یک بازیباز واقعی دیگر در ورزشهایی مثل فوتبال) باشد.از نظر وی کامپیوتر باید چیزی فراتر از یک داور و یا یک مدیر دنیای مجازی بازی باشد و بیشتر باید شبیه به یک رقیب و یا حتی یک دوست به نظر بازیباز بیاید.

با در نظر گرفتن یک هویت برای کامپیوتر و نسبت دادن آن هویت به این سیستم، در واقع ما یک حالت "یک-به-یک" به وجود آورده ایم که بازیباز مثل یک بازی چند نفره به راحتی میتواند در آن به رقابت پرداخته و احساساتی همچون رقابت در وی تقویت میشوند.
تمامی حالاتی که از بازیهای کامپیوتری در بالا ذکر کردیم بر اساس توضیح جدید و مدرنی که به بازیها نسبت داده میشود، همگی به عنوان "بازی ویدئویی" محسوب میشوند !

تقریبا اکثر بازیهایی که امروزه تولید میشوند، دارای محتوایی که در بالا به آنها اشاره کردیم هستند.البته در سالهای اخیر این روند با توجه به رشد بازیهای چند نفره و آنلاین و همچنین به وجود آمدن بازیهایی همچون Sim City در حال تغییر میباشد.
گذشته از موضوعات بالا، با اینکه توضیح کلمه ی "بازی" در "بازیهای ویدئویی" ممکن است کمی پیچیده و گسترده به نظر آید ولی کلمه ی "ویدئو" به هیچ وجه دارای این مشخصه نیست و میتواند کار ما را بسیار آسانتر نماید !

بر اساس ساده ترین توضیح موجود، "ویدئو" به استفاده از سیگنالهای آنالوگ اشعه های کاتودی (Cathode Ray Tube) برای ایجاد تصویر بر روی صفحات خاصی فلوئورسانت اشاره داره.اغلب ما این تصاویر رو در تلویزیونهای قدیمی و یا مانیتورهای کامپیوترها دیدیم.
پس میتوان از منظری پدر بازیهای کامپیوتری رو Ralph Baer نامید که اولین کسی بود که به کمک اولین کنسول خانگی تاریخ یعنی Magnavox Odyssey از دستگاههای تلویزیون برای نمایش تصاویر کنسولش در سال 1972 استفاده نمود.

ولی حقیقت این است که استفاده از نام "بازیهای ویدئویی" در طول سالیان دچار تغییرات بسیاری شده است و اکنون به گستره ی وسیعی از انواع سرگرمیها تبدیل شده است.سیستمهای Arcade و کنسولهای خانگی از CRT ها برای تولید تصاویر استفاده میکردند ولی همگی آنها قادر به ایجاد تصاویر Raster Based (توضیح در فصل دوم قسمت اول) نبودند.از طرفی برخی دیگر از سیستم برداری استفاده میکردند که از الگوریتم و سیگنالهای متفاوتی برای ایجاد این نوع تصاویر استفاده میکردند.

در طول چندین سال این تقسیم بندی خود دچار تغییراتی شد که میتوان به تولید تصاویر بر روی LCD ها (مثل کنسول Gameboy شرکت نینتندو) و یا LED ها (مثل کنسول Virtual-Boy شرکت نینتندو که عمر کوتاهی داشت) اشاره کرد.

در واقع با وجود بسیاری از بازیهایی که بر روی انواع و اقسام کنسولها و سیستمهای مختلف پورت شده اند، از بازیهای کنسولی گرفته تا بازیهای دستگاههای Arcade و همچنین کامپیوترهای شخصی، کنسولهای دستی و به وجود آمدن دستگاههای نمایش تصاویر با تکنولوژی روز همچون تلویزیونهای HDTV ، نام "بازیهای ویدئویی" امروزه به گستره ی وسیعی از انواع تکنولوژیها و ایده ی اشاره دارد و برخلاف حالات گذشته ی آن، نمیتوان این نام را به موضوع خاصی در دنیای امروز نسبت داد.

از طرفی نام "بازیهای کامپیوتری" امروزه به گستره ایی از بازیهای ویدئویی و غیرویدئویی (که در آنها از تصاویر ویدئویی استفاده نمیشود) گفته میشود.این بازیها میتوانند شامل یک بورد معمولی به همراه یک تراشه ی محاسباتی باشند که بدون حضور هیچ صفحه ایی برای نمایش "ویدئو" برای انجام یک سری کارهای خاص مثل به صدا در آوردن یک زنگ مورد استفاده قرار میگیرند.

در نیمه ی دهه ی 80 اسم "بازی ویدئویی" تقریبا تبدیل به نام اصلی این پدیده چه در فرهنگ Pop و چه در تجارت شده بود در حالیکه در آن زمان نام "بازی کامپیوتری" هنوز هم به موارد خاصی که در بالا در مورد آنها نوشته شد، اشاره میکرد.

از طرف دیگر استفاده از یک CRT و تکنولوژی Raster برای به تصویر کشیدن یک صحنه الزاما به معنای به وجود آوردن یک بازی ویدئویی نیست و بهمین دلیل بازی ایی همچون Clue VCR Mystery Game که در سال 1985 عرضه شد و نسخه ایی از بازی رومیزی (بورد) بازی Clue بود به خاطر اینکه از یک تصویر پویا و متغیر استفاده نمیکرد، جزو بازیهای ویدئویی محسوب نمیشود.

برخی بازیها مخلوطی از دو حالت فوق هستند بدین معنی که هم عناصری از بازیهای ویدئویی و هم فاکتورهایی از بازیهای رومیزی را در خود جای داده اند.سه بازی معروف کنسول Philips با نام Videopac که با عنوانهای Conquest of the World (1982) , Quest for the Rings (1982) و The Great Wall Street Fortune Hall (1982) همگی عناصر بازیهای ویدئویی همچون حرکت را با عناصر بازیهای رومیزی ادغام کرده اند.

شاید باور نکنید ولی حتی ورقه هایی پلاستیکی نیز مخصوص کنسولهایی همچون Magnavox Odyssey 100 و یا GCE/Milton Bradley Vectrex System ساخته شده بودند که بازیباز آنها را بر روی صفحه ی نمایش میچسباند و این ورقه ها وظیفه ی نمایش BackGround را در طول بازی با یک عکس ثابت بر عهده داشتند !

موضوع مهم این است که در تمامی این بازیها تا وقتی که اکشن بازی و تعاملات آن بر روی صفحه صورت میگیرد و قابل دیدن است، این بازیها جزو مجموعه بازیهای ویدئویی محسوب میشوند.

بعضی پیاده سازیها و پورت کردنهای بازیها نیز بر روی صفحاتی انجام میگرفتند که Resolution یی بسیار پایینتر از رزولوشن یک تلویزیون معمولی و علی الخصوص رزولوشن بازی اصلی، در آن زمان داشتند.به عنوان مثال کنسول دستی Virtual Boy شرکت نینتندو از دو صفحه ی مونوکروم مجزا برای نمایش هر تصویر برای هر چشم استفاده میکرد که رزولوشن هر کدام از این صفحات مقدار تقریبی 224*384 پیکسل در آن زمان بود که مقدار بسیار بالایی برای یک صفحه ی LED محسوب میشد.مثلا LCD مربوط به کنسول GameBoy نینتندو دارای رزولوشنی 144*160 پیکسل بود که به کمک یک کابل مخصوص میشد بازیهای با رزولوشن بالای این کنسول دستی را بر روی کنسول خانگی نینتندو (SNES) در آن زمان بر روی تلویزیون اجرا کرد.

همانطور که ما از دوران CRT ها و پایین بودن رزولوشن صفحات گذر کردیم، سوالی که پیش می آید این است که مقدار پیکسلهای درون صفحه (همان رزولوشن !) تا چه مقدار مشخص کننده و تعیین کننده ی یک بازی برای قرار گرفتن در دسته بندی "بازیهای ویدئویی" میتواند باشد ؟!
یکی از مهمترین سوالهایی که در مورد بازیهای ویدئویی به وجود می آید این است که صحنه های یک بازی ویدئویی چگونه به تصویر کشیده میشوند و اینکه آیا این بازی قابلیت به تصویر کشیدن تصاویر را بر اساس پیکسلها دارا است یا نه ؟! (فصل بعد !)

بسیاری از وسایل دستی الکترونیکی از LED و یا LCD به عنوان دستگاه نمایش اصلیشان استفاده میکنند ولی این دستگاهها ممکن است از شبکه های پیکسلی معروف در مانیتور و یا تلویزیونها، استفاده نکنند.بازیهایی مثل Parker Brother’s Merlin (در سال 1978) و یا Mattel Electronics Basketball (باز هم سال 78 !) از بانکهای نوری LED استفاده میکنند که قابلیت روشن و خاموش شدن را دارند.این بانکها میتوانند مشخص کننده ی بسیاری از اشیاء مثل بازیکنان و یا محیط بازی باشند و موضوع مهم اینجاست که این بانکهای نوری در کنار هم به عنوان یک سیستم تصویرپردازی (Imaging Technology) شناخته نمیشوند.

شبیه همین موضوع در بازیهایی که از LCD استفاده میکنند همچون Invader’s of the Mummy’s Tomb (سال 1982) ، Escape from the Devil’s Doom (سال 82) ، Fireman Fireman (سال 1980) و یا Exterminator که در سال 1980 عرضه شد دیده شده است.در این بازیها سیستم تصویری بازی و صفحه ی LCD آن به شکل اشیاء و اشکال درون بازی بصورت صنعتی طراحی شده اند و فقط در بازی نیاز است که آنها روشن شوند تا مثلا شکل یک فرد را که قبلا بر روی LCD طراحی و پیاده سازی شده است را روشن کنند.

این طراحیها بر روی صفحه چسبانده شده اند و بر روی هم قرار نمیگیرند تا شکلها را به هم نریزند و به همین دلیل مکانهایی که کاراکترهای طراحی شده در بازی میتوانند داشته باشند محدود به فضایی خواهد بود که LCD طراحی شده شان اشغال کرده است.این کاراکترها با روشن و خاموش شدن صفحه ی LCD طراحی شده به نمایش در می آیند و این ایده را در ذهن به وجود می آورند که واقعا در حال حرکت هستند ! این تکنولوژی نیز جزو تکنولوژیهای ایجاد تصاویر محسوب نمیشود برای اینکه در تکنولوژی ایجاد تصاویر، پیکسلها به کمک معادلات ریاضی در کنار هم جمع شده، روشن و خاموش میشوند و تصاویری را که قابلیت حرکت و یا تغییر حالت را دارند تشکیل میدهند.

بدینصورت میتوان به کمک ایده ی Grid Pixel و یا پیکسلهای شبکه ایی وجه تمایزی بین بازیهای ویدئویی و بازیهای دیگر مشخص کرد: در پیکسلهای شبکه ایی، پیکسل که کوچکترین واحد نمایش یک تصویر محسوب میشود و میتواند به شکلهای مختلف مثلث، مربع و یا مستطیل باشد بر روی صفحه به تعداد مشخصی مثل 640 پیکسل در 480 پیکسل جای گرفته اند.

این پیکسلها به خودی خود نقاط ریزی محسوب میشوند که روشن شدن تک تک آنها به دور از هم تصویر خاصی را به وجود نمی آورد.تجمع و گروه بندی شدن این پیکسلها به شکلهای مختلف به بار آورنده ی تصاویر مشخص و متمایزی با یک سری نقطه خواهد بود.بدین ترتیب صفحه ایی که از شبکه ایی از پیکسلها تشکیل شده است، وجه تمایز بسیار خوبی برای فرق گذاشتن بین بازیهای ویدئویی و دیگر بازیهای کامپیوتری و غیره میباشد.

در انتها اشاره میکنم که صنعت بازیهای کامپیوتری که با دستگاهی که در خانه به تلویزیون وصل میشد و تصاویر Raster Based را به نمایش میگذاشت، با گذشت سالها به گستره ی وسیعی از انواع تکنولوژیهای تصویربرداری و ثبت تصویر رسیده است که وجود این پیشرفتها باعث شده که مرز میان اسم "بازیهای ویدئویی" و "بازیهای کامپیوتری" و حتی "بازیها" کمرنگتر از همیشه شود...

همانطور که تکنولوژی پیشرفت میکند باید منتظر تغییر و تمایز جدید بین نام "بازیهای ویدئویی" و "بازی" در آینده باشیم...ولی برای حال...این توضیح باید تکمیل کننده ی نواقص بوده باشد.

+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:53  توسط بهنام آثاری  | 

مادربورد ( Motherboard ) در واقع سیستم عصبی کامپیوتر شماست . بدون مادربورد هیچ قطعه ای به درد نمی خورد . یعنی شما برای استفاده از یک قطعه مانند کارد گرافیکی و ... باید آن را روی مادربورد نصب کنید . این نصب ممکن است به صورت قرارگیری قطعه روی مادربورد باشد یا به صورت اتصال آن بوسیله کابل به مادربورد. انتخاب مادربورد مهمترین انتخاب در خرید یک کامپیوتر است . برای مثال اگر شما قصد استفاده از پردازنده های EE ( Extreme Edition ) اینتل را داشته باشید ولی از یک مادربورد که چیپست ( chipset ) نه چندان قوی دارد استفاده کنید ، مطمئنا بسیاری از ویژگی های پردازنده شما بدون استفاده خواهد ماند .
مادربورد قطعه ای بسیار پیچیده است که تمام داده های سیستم شما در آن جریان می یابد . به همین خاطر انتخاب یک مادربورد مناسب ، بسیار اهمیت دارد .

اولین قدم در انتخاب مادربورد : انتخاب نوع پردازنده

اولین قدم در انتخاب مادربورد ، انتخاب نوع پردازنده ( CPU ) ای است که شما می خواهید از آن استفاده کنید . زیرا مادربورد حتما باید پردازنده شما را پشتیبانی کند و از سوکتی سازگار با پردازنده شما استفاده کند . حال سوال این است :AMD یا Intel ؟ اگر شما قصد استفاده از پردازنده های اینتل ( Intel ) را دارید ، هم اکنون پیشرفته ترین پردازنده های پنتیوم 4 از سوکت ( socket ) 775 استفاده می کنند . ولی در مورد AMD هم اکنون پیشرفته ترین پردازنده های این کارخانه از سوکت 939 استفاده می کنند .
شما می توانید با تحقیقی جامع ، با توجه به نیازهای خود و ویژگی های پردازنده های دو کارخانه ، پردازنده مورد نیاز خود را انتخاب کنید ... دیگر انتخاب با شماست ...

پشتیبانی نوع و ظرفیت حافظه :

امروزه حافظه نقش مهمی را در کامپیوتر ها بر عهده دارد . سرعت و کارآیی سیستم شما بعد از پردازنده به حافظه ( RAM ) بستگی دارد . پس در انتخاب مادربورد به نوع حافظه و ظرفیتی را که مادربورد شما پشتیبانی می کند دقت کنید .
اکثر مادربورد های امروزی از حافظه ی DDR پشتیبانی می کنند . در گذشته ، مادربورد ها از حافظه ی SDRAM استفاده می کردند ولی هم اکنون حافظه ی DDR حافظه ی اصلی مادربورد هاست . نوع حافظه شما به چیپست ( chipset ) انتخابی شما بستگی دارد . جدیدترین چیپست های امروزی ( در زمان نگارش این مقاله ) ، از حافظه ی DDR2 پشتیبانی می کنند که دارای سرعت های 533 مگاهرتز ( MHz ) هستند . بسیاری از مادربورد های پیشرفته که هم اکنون ساخته می شوند ، Dual Channel DDR هستند ؛ یعنی برای سرعت بهتر و کارآیی بهینه ، باید حافظه ها به صورت جفتی ( Dual ) بر روی آن ها نصب شوند . همچنین دقت داشته باشید که مادربورد شما ظرفیت بالایی از حافظه ( RAM ) را پشتیبانی کند . آخرین مادربورد های امروزی تا 8 گیگابایت را پشتیبانی می کنند .

نقش و اهمیت چیپست ( chipset ) در یک مادربورد ...

چیپست رسانایی است که پردازنده را به سایر قطعات در سیستم شما متصل می کند و بعد از CPU ، تراشه اصلی مادربورد محسوب می شود . خوب است بدانید که قیمت و کارآیی یک مادربورد تا حد زیادی به چیپست آن وابسته است . اولین مساله مهم در انتخاب یک مادربورد ، سازگاری چیپست مادربورد با پردازنده شماست پس باید مادربوردی را انتخاب کنید که چیپست آن ، پردازنده شما را پشتیبانی کرده و از مارک های مشهور و معتبر باشد . از جمله معروف ترین شرکت هایی که برای پرازنده های اینتل چیپست تولید می کنند می توان شرکت های Intel ، SIS ، VIA را نام برد . همچنین از جمله شرکت هایی که برای پردازنده های AMD چیپست تولید می کنند می توان به شرکت های AMD ، NVidia ، VIA و ... اشاره کرد . پس توصیه ما به شما این است که مادربوردی را انتخاب کنید که چیپست آن از مارک های معتبر و معروف باشد . دیگر خود دانید ...

گرافیک و صدای توکار در مقابل گرافیک و صدای مستقل :

بعضی از ماربورد ها دارای گرافیک و صدای Onboard می باشند . یعنی کارت گرافیک و صدا از قبل روی مادربورد نصب شده و جزئی از آن می باشد . این مادربورد ها برای آنهایی مناسب است که نیاز به گرافیک و صدای قدرتمند ندارند . ولی اگر شما جزو آن دسته از کسانی هستید که با کامپیوتر خود کارهای گرافیکی سنگین انجام می دهند و یا بازی های گرافیکی سنگین می کنند و یا به آخرین امکانات صوتی نیاز دارند ، به شما توصیه می کنیم از مادربورد هایی که دارای گرافیک و صدای توکار ( Onboard ) هستند استفاده نکنید . در این صورت شما می توانید کارت گرافیکی و کارت صدای مورد علاقه خود را جداگانه خریداری کنید و روی مادربورد نصب کنید . ولی گرافیک و صدای توکار یک مزیت دارد : صرفه جویی در هزینه !!! پس اگر به گرافیک و صدای خیلی قدرتمند نیاز ندارید بهتر است پول و انرژی خود را هدر ندهید و از گرافیک و صدای Onboard استفاده کنید . البته باید بگویم که گرافیک و صدای توکار در مادربورد های جدید که هم اکنون ساخته می شوند ، کارآیی نسبتا خوبی دارند و می توانند نیازهای شما را به خوبی برطرف کنند ... بقیه اش با شماست ...

اسلات AGP و PCI :

برخی از مادربورد ها که دارای گرافیک توکار ( Onboard ) هستند ، برای ارتقای گرافیکی در آینده ، دارای اسلات AGP می باشند . در این صورت شما می توانید پس از مدتی در صورت نیاز به گرافیک قدرتمند تر ، گرافیک سیستم خود را با نصب یک کارت گرافیکی ارتقا دهید . پس اگر می خواهید مادربوردی را بخرید که دارای گرافیک توکار است سعی کنید حتما مجهز به اسلات AGP باشد . ( تقریبا تمام مادربورد های امروزی که دارای گرافیک توکار هستند ، مجهز به اسلات AGP می باشند . )
مسئله دیگر ، وجود تعداد کافی اسلات PCI می باشد . حتی الامکان باید مادربورد انتخابی شما دارای 3 یا 4 اسلات PCI باشد . ( این اسلات ها برای ارتقای سیستم و همچنین کارت هایی مانند کارت شبکه است)
توجه : هم اکنون نسل جدیدی از اسلات ها با عنوان PCI Express در مادربورد های جدید و پیشرفته به کار برده می شود که دارای پهنای باند بیشتری نسبت به اسلات های PCI می باشد . ( البته مادربورد های جدید که از این اسلات ها استفاده می کنند ، قیمتی بیشتر از 160 دلار دارند ! ) در این مادربورد ها شما باید از کارت هایی استفاده کنید که از نوع PCI Express هستند .

مادربرد های Dual Bios :

برخی از مادربورد های جدید دارای 2 بایوس می باشند . وقتی سیستم شما دچار شوک ، خرابی و یا حملات ویروسی می شود ، ممکن است بایوس شما از کار بیفتد . در این صورت اگر مادربورد شما Dual Bios نباشد ممکن است مجبور شوید بایوس و یا حتی مادربورد خود را تعویض کنید !!! در مادربورد های Dual Bios ، یکی از بایوس ها بایوس اصلی است که سیستم از روی آن بوت می شود و بایوس دوم ، بایوس ذخیره است که در صورت از کار افتادن بایوس اصلی ، می توانید سیستم را از روی آن بوت کرده و اطلاعات آن را به بایوس اصلی ، منتقل کنید . خوب البته چنین مادربوردی ، قیمت بیشتری هم دارد ... !!!

SATA
یا IDE ؟

اکثر مادربورد های جدید از هارد دیسک های SATA ( سریال ATA ) پشتیبانی می کنند که نسبت به مدل های معمولی ( IDE ) که دارای اینترفیس موازی ATA ( Parallel ATA ) می باشند ، سرعت بیشتری دارند . طبق تست های انجام شده ، هارد دیسک های IDE دارای حداکثر سرعت 133 MB/sمی باشند ولی هارد دیسک های SATA ( سریال ATA ) دارای سرعت 150 MB/s می باشند که این سرعت در سال های آینده به 600 MB/s خواهد رسید !!! پس به شما پیشنهاد می کنم که مادربوردی را خریداری کنید که از هارد دیسک های SATA پشتیبانی کند .

درگاه های USB و FireWire و ... :

امروزه اکثر وسایل جانبی کامپیوتر مانند پرینتر ها از طریق پورت های USB به کامپیوتر وصل می شوند که سرعت بالاتری دارد . به طوری که بعضی از مادربورد های جدید ، دیگر از درگاه های قدیمی استفاده نمی کنند بلکه از درگاه های USB 2 استفاده می کنند . پس دیگر لازم نیست به درگاه ها و ... مادربورد توجه زیادی بکنید . چون اکثر مادربورد های جدید در مورد درگاه ها و ... دارای امکانات خوبی می باشند . فقط دقت کنید مادربورد شما حداعقل از 3 درگاه USB 2.0 و 1 درگاه FireWire پشتیبانی کند . 
+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:50  توسط بهنام آثاری  | 

ویروس چیست و انواع ویروس ها کدام است؟

ویروس و ضدویروس
حجم عظیم ویروس ها، کرم ها، ایرادات نرم افزارها و تهدیدهای ناشی از آنها، نرم افزارهای ضدویروس را تبدیل به یکی از ابزارهای لازم برای همه کامپیوترها نموده است. در صورت آلوده شدن یک کامپیوتر به ویروس بسته به نوع آن ممکن است مصائب مختلفی برای سیستم کامپیوتری بوجود آید که در پاره ای موارد جبران آن ها هزینه های زیادی را تحمیل می کند. آسیب های بعضی از ویروس ها به گونه ای است که آثار سوء آن ها را به هیچ وجه نمی توان از بین برد. مستقل از نوع ویروسی که باید با آن مقابله شود نیاز به برنامه های ضد ویروس همواره وجود دارد و در شرایطی که محصولات ضد ویروس متنوعی تولید شده اند، انتخاب نرم افزار مناسب دغدغه کاربران می باشد.

این مقاله ضمن معرفی انواع ویروس ها، نحوه عمل کرد برنامه های ضدویروس و انواع ویروس هایی که ضدویروس ها شناسایی و پاکسازی می کنند را معرفی می کند. در بین مقالات سایت میکرو رایانه مقاله های مفید دیگری در زمینه ویروسها وجود دارد که مطالعه آنها نیز توصیه می شود. در اینجا همچنین اطلاعاتی که برای انتخاب ابزار مناسب لازم است بیان شده و تعدادی از برنامه های ضد ویروس با هم مقایسه خواهند شد.


ویروس چیست؟

ویروس های کامپیوتری برنامه هایی هستند که مشابه ویروس های بیولوژیک گسترش یافته و پس از وارد شدن به کامپیوتر اقدامات غیرمنتظره ای را انجام می دهند. با وجودی که همه ویروس ها خطرناک نیستند، ولی بسیاری از آنها با هدف تخریب انواع مشخصی از فایل ها، برنامه های کاربردی و یا سیستم های عامل نوشته شده اند.

ویروس ها هم مشابه همه برنامه های دیگر از منابع سیستم مانند حافظه و فضای دیسک سخت، توان پردازنده مرکزی و سایر منابع بهره می گیرند و می توانند اعمال خطرناکی را انجام دهند به عنوان مثال فایل های روی دیسک را پاک کرده و یا کل دیسک سخت را فرمت کنند. همچنین یک ویروس می تواند مجوز دسترسی به دستگاه را از طریق شبکه و بدون احراز هویت فراهم آورد.

برای اولین بار در سال ۱۹۸۴ واژه «ویروس» در این معنا توسط فرد کوهن در متون آکادمیک مورد استفاده قرار گرفت. د‍ر این مقاله که «آزمایشاتی با ویروس های کامپیوتری» نام داشت نویسنده دسته ای خاص از برنامه ها را ویروس نامیده و این نام گذاری را به لئونارد آدلمن نسبت داده است. البته قبل از این زمان ویروس ها در متن داستان های عملی و تخیلی ظاهر شده بودند.


انواع ویروسها

انواع ویروس های رایج را می توان به دسته های زیر تقسیم بندی نمود:

boot sector :
boot sector اولین Sector بر روی فلاپی و یا دیسک سخت کامپیوتر است. در این قطاع کدهای اجرایی ذخیره شده اند که فعالیت کامپیوتر با استفاده از آنها انجام می شود. با توجه به اینکه در هر بار بالا آمدن کامپیوتر Boot sector مورد ارجاع قرار می گیرد، و با هر بار تغییر پیکربندی کامپیوتر محتوای boot sector هم مجددا نوشته می شود، لذا این قطاع مکانی بسیار آسیب پذیر در برابر حملات ویروس ها می باشد.

این نوع ویروس ها از طریق فلاپی هایی که قطاع boot آلوده دارند انتشار می یابند. Boot sector دیسک سخت کامپیوتری که آلوده شود توسط ویروس آلوده شده و هر بار که کامپیوتر روشن می شود، ویروس خود را در حافظه بار کرده و منتظر فرصتی برای آلوده کردن فلاپی ها می ماند تا بتواند خود را منتشر کرده و دستگاه های دیگری را نیز آلوده نماید. این گونه ویروس ها می توانند به گونه ای عمل کنند که تا زمانی که دستگاه آلوده است امکان boot کردن کامپیوتر از روی دیسک سخت از بین برود.

این ویروس ها بعد از نوشتن بر روی متن اصلی boot سعی می کنند کد اصلی را به قطاعی دیگر بر روی دیسک منتقل کرده و آن قطاع را به عنوان یک قطاع خراب (Bad Sector) علامت گذاری می کند.

Macro viruses:این نوع ویروس ها مستقیما برنامه ها را آلوده نمی کنند. هدف این دسته از ویروس ها فایل های تولید شده توسط برنامه هایی است که از زبان های برنامه نویسی ماکرویی مانند مستندات Exel یا Word استفاده می کنند. ویروس های ماکرو از طریق دیسک ها، شبکه و یا فایل های پیوست شده با نامه های الکترونیکی قابل گسترش می باشد.

ویروس ها تنها در هنگامی امکان فعال شدن را دارند که فایل آلوده باز شود، در این صورت ویروس شروع به گسترش خود در کامپیوتر نموده و سایر فایل های موجود را نیز آلوده می نماید. انتقال این فایل ها به کامپیوتر های دیگر و یا اشتراک فایل بین دستگاه های مختلف باعث گسترش آلودگی به این ویروس ها می شود.



File infecting viruses:

فایل های اجرایی (فایل های با پسوند .exe و .com) را آلوده نموده و همزمان با اجرای این برنامه ها خود را در حافظه دستگاه بار نموده و شروع به گسترش خود و آلوده کردن سایر فایل های اجرایی سیستم می نمایند. بعضی از نمونه های این ویروس ها متن مورد نظر خود را به جای متن فایل اجرایی قرار می دهند.

ویروس های چندریخت(Polymorphic):

این ویروس ها در هر فایل آلوده به شکلی ظاهر می شوند. با توجه به اینکه از الگوریتم های کدگذاری استفاده کرده و ردپای خود را پاک می کنند، آشکارسازی و تشخیص این گونه ویروس ها دشوار است.

ویروس های مخفی:
این ویروس ها سعی می کنند خود را از سیستم عامل و نرم افزارهای ضدویروس مخفی نگه دارند. برای این کار ویروس در حافظه مقیم شده و حائل دسترسی به سیستم عامل می شود. در این صورت ویروس کلیه درخواست هایی که نرم افزار ضدویروس به سیستم عامل می دهد را دریافت می کند. به این ترتیب نرم افزارهای ضدویروس هم فریب خورده و این تصور به وجود می آید که هیچ ویروسی در کامپیوتر وجود ندارد. این ویروس ها کاربر را هم فریب داده و استفاده از حافظه را به صورت مخفیانه انجام می دهند.

سایر برنامه های مختل کننده امنیت

برخی از محققین اسب های تروا(Trojan)، کرم ها و بمب های منطقی را در دسته ویروس ها قرار نمی دهند ولی واقعیت این است که این برنامه ها هم بسیار خطرناک بوده و می توانند خساراتی جدی به سیستم های کامپیوتری وارد نمایند.


اسب های تروا

اسب های تروا تظاهر می کنند که کاری خاص را انجام می دهند ولی در عمل برای هدف دیگری ساخته شده اند، به عنوان مثال برنامه ای که وانمود می کند که یک بازی است ولی در واقع اجازه دسترسی از راه دور یک کاربر به کامپیوتر را فراهم می آورد.

کرم ها

کرم ها برنامه هایی هستند که مشابه ویروس ها توان تکثیر کردن خود را دارند، ولی برعکس آنها برای گسترش خود نیاز به برنامه هایی دیگر ندارند تا آنها را آلوده کرده و تحت عنوان فایل های آلوده اقدام به انتقال و آلوده کردن دستگاه های دیگر نمایند. در داخل مقالات سایت میکرورایانه هم در این مورد مقاله خوبی وجود دارد که خواندن آن را هم به خوانندگان توصیه می کنم. کرم ها معمولا از نقاط آسیب پذیر برنامه های e-mail برای توزیع سریع و وسیع خود استفاده می نمایند.

بمب های منطقی

بمب های منطقی برنامه هایی هستند که در زمان هایی از قبل تعیین شده؛ مثلا یک روز خاص؛ اعمالی غیر منتظره انجام می دهند. این برنامه ها فایل های دیگر را آلوده نکرده و خود را گسترش نمی دهند.

علی رغم تنوع انواع برنامه های مخرب، برنامه های قوی ضد ویروس می توانند نسخه های مختلف آنها را شناسایی و از بین ببرند. در ادامه این متن برای سادگی به همه انواع این برنامه ها عنوان عمومی ویروس اطلاق می شود.



ویروس های چندبخشی
رایج ترین انواع این ویروس ها ترکیبی از ویروس های boot sector و file infecting می باشد. ترکیب انواع دیگر ویروس ها هم امکان پذیر است
+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:47  توسط بهنام آثاری  | 

مفاهیم: اینترانت چیست؟

اینترانت شبکه‌ای رایانه‌ای است که از زبان مشترک ارتباطی شبکه جهانی اینترنت برای تبادل داده‌ها استفاده می‌کند

 و تمام خدمات اینترنت، از جمله پست الکترونیکی، تار جهان‌گستر، انتقال فایل (FTP)، گروه‌های خبری و تله کنفرانس را در شبکه‌ای اختصاصی برای استفاده‌کنندگان مشخص آن شبکه ارائه می‌دهد و لزومآ به اینترنت متصل نیست. تفاوت اساسی میان شبکه اینترانت و سایر شبکه‌ها در آن است که این شبکه بر اساس پروتکل‌های اینترنت نظیر TCP/IP  و HTTP شکل می‌گیرد.

 

هدف اصلی  از نصب اینترانت‌ها تسهیل ارتباطات و به اشتراک گذاشتن منابع - اعم از سخت‌افزاری - است؛ که به اشتراک گذاشتن منابع اطلاعاتی نقش عمده‌ای در این نظام دارد.

تاریخچه:
 اینترانت خود تاریخچه‌ای مستقل ندارد، زیرا یکی از دستاوردهای اینترنت به‌شمار می‌رود و در واقع چند سالی پس از آنکه اینترنت پا به عرصه جهانی گذاشت، اینترانت و اکسترانت نیز پدید آمد.

در ایران، از اواسط سال 1374 که نرم‌افزار سیستم عامل شبکه (NT SERVER) شرکت رایانه‌ای نت اسکیپ (Netscape) وارد کشور شد، به سبب سهولت نصب اینترانت‌ها بر روی این سیستم عامل شبکه، نصب اینترانت‌ها آغاز گردید و از آن زمان تاکنون، این جریان در دنیا و ایران رشد فزاینده‌ای داشته است. به‌طور مثال، وزارت کشاورزی ایران در همان سال توانست از خدمات شبکه اینترنت استفاده کند.
کاربردها. اطلاع‌رسانی، ارتباطات، بازاریابی و فروش، آموزش از راه دور، کار از راه دور، تصمیم‌گیری بهینه مدیریت بانکداری و اقتصاد و کار و کاریابی، کاربردهای اصلی اینترانت‌ها هستند. در زمینه اطلاع‌رسانی با توجه به قابلیت چند رسانه‌ای‌ها و ارائه اطلاعات روزآمد، می‌توان به ارائه اطلاعات در زمینه‌های مختلف از جمله نشریات، اطلاعیه‌ها، بخشنامه‌ها، پرونده‌های کاری، اطلاعات تخصصی، اطلاعات مشتریان، رقبا و کاربران، اخبار، و جز آن اشاره کرد. ارائه الکترونیکی این اطلاعات خود موجب کاهش استفاده از کاغذ می‌شود و در نهایت کاهش هزینه و زمان را برای شرکت‌ها به دنبال خواهد داشت. از این روش می‌توان برای توزیع اطلاعات به‌دست آمده از اینترنت استفاده کرد.

در زمینه ارتباطات، اینترانت‌ها باعث تسهیل ارتباطات میان اعضای یک سازمان با مشتریان و رقبا و سازمان‌های بیرونی خواهند شد که به‌طور نمونه می‌توان به جمع‌آوری نظرات، شکایات، و آگاه کردن مدیران از مسائل را نام برد؛ یا ارتباط افراد هم اندیشه در موضوعات خاص که خود باعث ایجاد نوآوری‌ها، خلاقیت‌ها، و ابتکارها در زمینه‌های مختلف می‌شود.

در زمینه بازاریابی و فروش می‌توان تبلیغات جهت معرفی محصولات، در نهایت سفارش از مشتری، دریافت پیشنهادات و انتقادات از مشتری، انجام و پیگیری عملیات فروش، ارائه خدمات پس از فروش، انجام هماهنگی‌های لازم با مشتری و گزارش پیشرفت سفارش به مشتری و به‌طور کلی فروش از راه دور را نام برد.

+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:45  توسط بهنام آثاری  | 

تعریف سیستم عامل
مجموعه ای از برنامه ها را که موجب راه اندازی و استفاده از کامپیوتر می شوند " سیستم عامل " یا Operating System) OS) گویند.
سيستم عامل بدون شک مهمترين نرم افزار در کامپيوتر است . پس از روشن کردن کامپيوتر اولين نرم افزاری که مشاهده می گردد سيستم عامل بوده و آخرين نرم افزاری که قبل از خاموش کردن کامپيوتر مشاهده خواهد شد، نيز سيستم عامل است . سيستم عامل نرم افزاری است که امکان اجرای تمامی برنامه های کامپيوتری را فراهم می آورد. سيستم عامل با سازماندهی ، مديريت و کنترل منابع سخت افزاری امکان استفاده بهينه و هدفمند آنها را فراهم می آورد . سيستم عامل فلسفه بودن سخت افزار را بدرستی تفسير و در اين راستا امکانات متعدد و ضروری جهت حيات ساير برنامه های کامپيوتری را فراهم می آورد .

بقیه مطلبب در ادامه مطلب
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:42  توسط بهنام آثاری  | 

 برنامه های ریکاوری عملکردی شبیه زیر دارند:

   این برنامه کل سکتورهای سطح دیسک رو به اجزا کوچکتری تقسیم میکنه و میره دنبال اطلاعات حذف شده. البته از طریق نرم افزاری اطلاعاتی قابل بازیابی هستند که داخل سکتورهای اون فایل دیگری کپی نشده باشه، یعنی اینکه سکتور هنوز اطلاعات پاک شده ی مربوط به فایل قبل رو داره.

یه راه دیگه هم هست که زیاد اذیت نمیشیم و احتمال برگردوندن اطلاعات 90 درصد هست، اونم اینه که با سخت افزارهای مربوط به ریکاور کردن سطح هارد دیسک به این کار بپردازیم. در حالت نرم افزاری احتمال بسیار کمی برای بازگردانی هست.

+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:35  توسط بهنام آثاری  | 

Hard Disk Drive يا ديسك سخت بعنوان يك محل برای ذخيره سازی اطلاعات يا حافظة دائمي استفاده مي‌شود. در اصطلاح عاميانه به ديسك سخت ، Hard مي گويند. Hard يك حافظة دائمي است كه تمام اطلاعاتي كه در كامپيوتر ديده مي‌شود روي آن ذخيره شده‌است. گفتني است که ديسكها، صفحات گرد مغناطيسي هستند كه روي آنها Track يا شيارهاي هم‌مركزي وجوددارد. عمدتا جنس این صفحات از آلومینیوم است و به آنها سیلندر (cylinder) هم گفته می شود. شيارها به بخشهايي تقسيم شده‌اند كه به آنها Sector مي‌گويند. هد (Head) ابزار خواندن و نوشتن اطلاعات از سیلندر های هارد می باشد و عمدتا هارد ها دارای 3 سیلندر و 6 هد که با 4 دسته نگهداری می شود کار می کند . به این صورت که لایه اول یک دسته با یک هد دارد برای خواندن و نوشتن از لایه رویی سیلندر اول در یک لایه پایین تر یک دسته با دو هد وجود دارد برای خواندن و نوشتن از لایه پشت سیلندر اول و رویه سیلندر دوم . دسته بعدی هم به این صورت است و در آخر هم یک دسته و یک هد برای خواندن و نوشتن از رویه زیری لایه 3 . حرکت این دسته ها هماهنگ می باشد.
تعریف چند اصطلاح :
نرخ انتقال (Data rate) : میزان داده ای که در یک ثانیه از هارد خوانده و یا در آن نوشته می شود.
زمان جستجو (Seek Time) : عبارت است از زمانی که دسته (همراه با هد ) برای پیدا کردن پاکت ( داده ها ) صرف می کند.
بافر (BUFFER) : فضایی که داده بعد از خواندن در آن قرار می گیرد تا در صورت نیاز دوباره از آنجا خوانده شود. ( برای بالا بردن سرعت انتقال )
سرعت دورانی(SPINDLE) : سرعت گردش سیلندر ها تقسیم بر ثانیه.
تاریخچه :

ديسكهاي سخت ابتدا در ظرفيت‌هاي چند مگابايتي به بازار عرضه شدند ، Hardهاي 640 مگابايتي ممكن است هنوز هم يافت شوند، اما به سرعت Hardهاي چند گيگابايتي به بازار آمدند . ديسكهاي سخت با ظرفيت‌هاي 1.2 ، 2.3 ، 3.2 ، 4.3 ، 6.4 و 10.2 گیگابایتی به سرعت و در طي چند سال به بازار عرضه شدند، در حال حاضر بيشتر دارندگان كامپيوترهاي شخصي دارای هارد هایی با ظرفيت‌های 60 ،80 ، 120 ، 250، 500گیگابایت و اخیرا 1 ترابایتی هستند.
ديسكهاي سخت در دو اندازه فيزيكي به بازار عرضه شدند ، مدلهاي قديمي كه در ابتدا وجود داشتند به اندازه يك درايو CDROM بودند و عده‌اي ديگر به اندازه يك درايو  Floppy، كه امروزه معمولاً تنها از اين نوع در بازار به چشم مي‌خورد. البته هارد هاي امروزي نيز در در اندازه Slim و Normal در بازار وجود دارند که تنها تفاوتشان در ضخامت آنها مي باشد .
اتصال به بورد (main board) :

كابل هاى اتصالى به هارد ديسك هاى IDE شامل كابل ۴۰ پين ديتا و كابل چهار پين برق مى باشد، اما در ديسك هاى سخت SATA از كابل هاى برق ۱۵ پين و هفت پين ديتا استفاده مى شود.
يكى از مزاياى هاردهاى Sata استفاده از كابل هفت پين ديتا است. با استفاده از اين كابل، فضاى داخل كيس خلوت و جريان هوا در كيس راحت تر به گردش درمى آيد، همين طور براى تنظيم دو هارد Sata نيازى به جابه جايى جامپرهاى روى هارد نيست، چون خود آن ها بنا به شماره پورت Sata تنظيم مى شوند.
جامپر (JAMPER SET) :

علاوه بر محل اتصال کابل‌ها، تعدادي پين در دو رديف ديده مي‌شوند. اين پين‌ها براي تعيين ترتيب درايو جاري هستند. بوسيلهء قراردادن شيئ کوچکي به نام Jumper که براي اتصال دو پين مجاور به کارمي‌رود ، ما مي‌توانيم یک اتصال بين دو پين ايجاد کنيم. با ايجاد اين اتصال تعيين مي‌کنيم که اين درايو Master است يا Slave . براي اينکه بدانيد يک جامپر را چگونه با قرارداد مي‌توانيد به برچسب روي هارد توجه کنيد.
نرخ انتقال :
هاردهاى IDE داده ها و اطلاعات را با سرعت ۱۳۳ مگابايت در ثانيه منتقل مى كنند، اما ديسك هاى Sata اطلاعات را با سرعت ۱۵۰ مگابايت در ثانيه جابه جا مى كنند. البته در انواع جديد اين ديسك (A10) اطلاعات با سرعت سه گيگا بايت در ثانيه منتقل مى شوند كه انقلابى در صنعت هارديسك مى باشد.

مكانيسم عملكرد درايو ديسكهاي سخت نيز مانند CDROM و فلاپي‌درايو است، دو موتور اصلي، يكي براي چرخاندن ديسك و ديگري براي حركت دادن هد، وجود دارد. تفاوت‌ هاردديسك با فلاپي از نظر مكانيسمي وجود چندين صفحة روي هم در ديسكهاي سخت است كه به آنها استوانه گفته مي‌شود، البته سرعت چرخش ديسكها و خواندن و نوشتن اطلاعات در Hard بسيار بيشتر از فلاپي است.
هاردديسكها داراي چند قسمت اصلي هستند که عبارتند از :
• موتور گردانندة ديسكها.
• موتور محرك هد.
• برد اصلي، براي كنترل هارد.
• محل اتصال کابل برق و Data.
• بدنة فلزي براي محافظت از هارد.

بايد به خاطر داشته باشيم كه در جابجايي ديسكهاي سخت بايد بسيار دقت نمود. زيرا، كوچكترين ضربه مي‌تواند روي ديسكها ايجاد خرابي یا Bad Sector نمايد.
ديسك‌هاي‌سخت IDE از كابل‌هاي نواري پهني استفاده‌مي‌كنند، كه درداخل‌كامپيوتر بسيار به‌چشم‌مي‌آيند . ديسكهاي‌سخت ساتا از كابلهاي نواري با پهناي بسيار كمتري استفاده‌مي‌كنند. اين كابلهاي نازك داراي كانكتورهاي بست‌داري هستند كه كاركردن با آنها را ساده‌تر مي‌كند.
+ نوشته شده در  جمعه 1390/02/09ساعت 18:32  توسط بهنام آثاری  | 

RAMيكي از انواع حافظه ها و البته پر كاربردترين آنهاست. RAM مخفف اصطلاح Random Access Memory يا حافظه با دستيابي تصادفي بوده و حافظه‌اي قابل خواندن و نوشتن مي‌باشد. توجه داشته باشید که وقتي ما از حافظهءاصلي كامپيوتر حرف‌مي‌زنيم، منظور همان RAM است. اين حافظه به ‌صورت غيرمستقيم در اختيار كاربر یا User قرار می گیرد .
اصولاً اطلاعات و داده‌هاي مربوط به هر برنامه‌اي كه مي‌خواهد اجرا شود، روي RAM قرار مي‌گيرد. دليل انجام اين عمل ايجاد تعادل بين سرعت CPU و ديسك سخت مي‌باشد. از آنجايي كه سرعت CPUها بسيار زياد است و سرعت ديسكهاي سخت نسبت به آنها پايين مي‌باشد، RAM مي‌تواند با قرارگيري بين اين دو يك تعادل سرعت ايجاد نمايد. بنابراين مقدار RAM در مواقعي كه كاربر نياز به اجراي چندين برنامه به طور همزمان را دارد و يا از برنامه‌هاي پر حجم استفاده مي‌كند تأثير به سزايي در سرعت كامپيوتر خواهد داشت.

 

حافظه RAM به دو دسته تقسيم مي‌شود كه عبارتند از حافظة RAM پويا و حافظة RAM ايستا. 
در حافظه RAM پويا یا Dynamic RAM اطلاعات پس از مدت كوتاهي از بين مي‌روند و لذا در هر ثانيه در حدود 250 الي 500 بار بايد اطلاعات موجود در آن تازه یا Refresh گردند. به همين دليل بسيار كند عمل مي‌كنند. 
حافظة های ايستا یا Static RAM كه از فليپ فلاپ‌ها تشكيل شده‌اند با مصرف برق كم به مدت طولاني اطلاعات را نگهداري مي‌كنند و اطلاعات اين حافظه‌ها نياز به تازه شدن ندارد ، لذا سرعت آنها بيشتر از Ram های پویا است . لازم به ذكر است که پس‌از قطع جريان برق اطلاعات اين RAMها پاك مي‌شود. در كامپيوترهايي كه امروزه در بازار یافت می شوند RAMها از نوع Static RAM هستند. همچنين گفتني است RAMهاي قديمي‌تر كه اندازة كوچكتري داشتند با نام SIMM و RAMهاي كنوني كه بزرگتر هستند را با نام DIMM مي‌شناسند.
در حال حاضر دو نوع RAM در بازارهاي كامپيوتر يافت مي‌شود. يك نوع SDR و ديگري DDR. 
RAMهاي SDR داراي خطوط انتقال یا BUS ضعيف‌تري هستند و در نتيجه سرعت كمتري دارند، مقدار ظرفيت اين RAMها تا چند سال گذشته 16، 32و 64 مگابايت بود و در حال حاضر بيشتر ظرفيت‌هاي موجود ، در رِنجِ 128، 256 و 512 مگابايت هستند. گفتني است BUS اين نوع RAM در محدودة 66، 100و 133مگاهرتز است. 
RAMهاي DDR داراي BUS، 266، 300، 333 و 400 مگاهرتز بوده و به همين دليل سرعت بيشتري نسبت به RAMهاي SDR دارند، مقدار ظرفيت اين نوع RAMها به دليل حضور نسبتا تازه در بازار، 256 و 512 مگابايت و يك گيگابايت است. 
تفاوت ظاهري اين دو نوع RAM در برشهايي است كه روي پايه‌هاي آنها مشاهده مي‌شود، SDRAMها داراي 2 برش روي پايه‌هايشان هستند در حاليكه RAMهاي DDR تنها يك برش بر روي پايه دارند. 
هنگامي‌که مي‌خواهيد يک RAM بخريد، قبل از انتخاب RAM ، بايد Main Board انتخاب شده‌باشد . سپس براساس نوع پشتيباني RAM توسط Main Board ، نوع RAM را که DDR يا SDR مي باشد مشخص مي نماييم . در مرحله بعد بايستي با توجه به مقدار Bus پشتیبانی شده از طرف مادربرد ، RAM را انتخاب نمود. بهترين حالت، انتخاب مقداري برابر براي RAM است. انتخاب مقدار بيشتر براي RAM ، تفاوتي در ميزان کارايي سيستم ندارد و انتخاب مقدار کمتر علاوه بر پايين آوردن کارايي کامپيوتر، گاهي ممکن است مشکلاتي را نيز از قبيل اشکال در عملکرد صحيح سيستم، به وجود مي‌آورد.


ماژول هاي SDRAM داراي 168 پايه و ماژول هاي DDR SDRAM داراي 184 پايه مي باشند و هر دو 64 بيتي هستند. 
ولتاژ مصرفي DDR برابر 5/2 ولت و SDRAM برابر 5/3 ولت مي باشد. سرعت انتقال اطلاعات رم هاي DDR با فرض برابر بودن فرکانس پايه ( به عنوان مثال 133 مگاهرتز) برابر رم هاي SDRAM مي باشد. 
از نظر ظاهري رم هاي SDRAM داراي دو شکاف و DDR SDRAM يک شکاف مي باشند. 
حداکثر فرکانس رم هاي SDRAM برابر با 133 مگاهرتز و سرعت انتقال اطلاعاتي معادل 1 گيگا بايت مي باشد، اما آخرين مدل رم هاي DDR داراي 533 مگاهرتز و حداکثر سرعت انتقال اطلاعات آنها برابر با 4 گيگابايت مي باشد. 
شايان ذکر است که رم هاي 168 پايه اي به طور کامل از رده خارج شده اند.


. DDR2 و DDR3 دارای همان تکنولوژی Double Data Rate می باشند .

حال تفاوت DDR3 و DDR2 و DDR در چیست ؟ این حافظه ها در فرکانس کاری ، ولتاژ کاری ، توان مصرفی و توان تلفاتی با یکدیگر تفاوت دارند . به ترتیب پیشرفت ، توان مصرفی و تلفاتی و ولتاژ کاری کم می شوند و فرکانس کاری افزایش می یابد . برای مثال ولتاژ های کاری نامی برای DDR ، DDR2 و DDR3 به ترتیب 2.5 ، 1.8 و  1.5 ولت می باشند .

 

 

در جدول 1 ، برخی از انواع حافظه ها و سرعتهای آنها را ملاحظه می نمایید .

 

 

DDR2

Output

FSB

Peak Bandwidth

PC2-3200

(400Mhz)

200Mhz

3.2GB/sec

PC2-4300

(533Mhz)

266Mhz

4.3GB/sec

PC2-5300

(667Mhz)

333Mhz

5.3GB/sec

PC2-5400

(675Mhz)

337Mhz

5.4GB/sec

PC2-6000

(750Mhz)

375Mhz

6.0GB/sec

PC2-6400

(800Mhz)

400Mhz

6.4GB/sec

PC2-7200

(900Mhz)

450Mhz

7.2GB/sec

PC2-8000

(1000Mhz)

500Mhz

8.0GB/sec

PC2-8500

(1066Mhz)

533Mhz

8.5GB/sec



+ نوشته شده در  چهارشنبه 1390/02/07ساعت 18:39  توسط بهنام آثاری  | 

برای نصب ویندوز XP دو شیوه وجود دارد. در حالت اول ممكن است شما در سیستمتان نسخه های دیگری از ویندوز را نصب كرده باشید. در این حالت با قرار دادن سی دی ویندوز XP می توانید شروع به نصب این برنامه بكنید. در حالت دوم كه ما در اینجا به توضیح جامع آن می پردازیم یا در سیستم تان از قبل ویندوز نصب نشده است یا دچار مشكل شده و قابل اجرا نیست یا اینكه شما می خواهید خودتان كنترل كامل بر روی فرایند نصب اعمال كنید.

 

لطفاً به ادامه مطلب مراجعه کنید برای آموزش نصب ویندوز


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/12/09ساعت 23:53  توسط بهنام آثاری